اَلْجُنُوبُ [el-cunûb] (قُعُودٌ [ku’ûd] vezninde) Cenûb yeli esmek ma’nâsınadır; yukâlu: جَنِبَتِ الرِّيحُ جُنُوبًا اِذَا هَبَّتْ جَنُوبًا ve yukâlu: جُنِبُوا عَلَى بِنَاءِ الْمَجْهُولِ اِذَا أَصَابَتْهُمُ الْجَنُوبُ ve yukâlu: أَجْنَبُوا أَيْ دَخَلُوا فِي الْجَنُوبِ

s. (pl. اجناب , جنوب , جوانب) 1. A side, a lateral portion. 2. The space at the side of a person or thing. 3. A region, a district.

Mü’ellifin Basâ’ir’de beyânına göre asl جَنْبٌ [cenb] mâddesi cârihaya ya’nî insânın ve hayvânın şıkkasına mevzû’dur ki yan ta’bîr olunur ve bi’l-isti’âre o yandan yana olan semt ve nâhiyede dahi isti’mâl olunur, niteki يَمِينٌ [yemîn] ve شِمَالٌ [şimâl] dahi böylecedir. Ve جَانِبٌ [cânib] kelimesi ism-i fâ’il-i nesebîdir, semt ve nâhiye ma’nâsınadır. Ve yan ve cenb ma’nâsına olur. İntehâ. Ve جَنْبٌ [cenb] Kelimesi masdar olur, bir kimsenin yanı ağrımak ma’nâsınadır; yukâlu: جُنِبَ الرَّجُلُ مَبْنِيًّا لِلْمَفْعُولِ كَعُنِيَ اِذَا شَكَى جَنْبَهُ Ve işbu “اِتَّقِ اللهَ فِي جَنْبِهِ وَلاَ تَقْدَحْ فِي سَاقِهِ” meselini ba’zılar لاَ تَغْتَلْهُ وَلاَ تَفْتِنْهُ 'ibâretiyle tefsîr eylediler ki onu görmez yanından gelip ahz ve ihlâk ve ayağını bir fitneye ilkâ eylemekten tahzîrdir. Ve ba’zılar burada جَنْبٌ [cenb] kelimesini vakî’a ya’nî fasl ve mezemmet ve şetm ile tefsîr eylediler ki bu dahi mecâzdır, ya’nî “Onun hakkında nâ-sezâ söyleme!” demektir. Ve fıkra-i sâniye sâk-ı şecere kavâdih ya’nî ağaç kurdu îkâ’ından müste’ârdır.

جُنَّبٌ [Cunneb] (قُبَّرٌ [kubber] vezninde) Basra kazâsında bir nâhiyedir.

اَلْجَنْبُ [el-cenb] (cîm’in fethi ve nûn’un sükûnuyla) ve اَلْجَانِبُ [el-cânib] (nûn’un kesriyle) ve اَلْجَنَبَةُ [el-cenebet] (fetehâtla) Yana denir, شِقٌّ [şikk] ma’nâsına, insânın ve sâ’ir nesnenin olsun. Cem’leri جُنُوبٌ [cunûb] gelir cîm’in zammıyla ve جَوَانِبُ [cevânib] ve جَنَائِبُ [cenâ’ib] gelir.

iz. ar. tş. Yan, yan taraf, koltuk altının aşağısı, pehlû.

(a. s.) : yan tarafa âit.

(a. i.) : yan, taraf.

(a. i.) : şer’an yıkanmak zorunda kalma hâli.

اَلْجَنِيبُ [el-cenîb] (أَمِيرٌ [emîr] vezninde) Şol kimsedir ki müte’akkıfan ya’nî yürürken yengeç gibi bir yanı üzere yanıç yanıç yürür ola; yukâlu: رَجُلٌ جَنِيبٌ أَيْ كَأَنَّهُ يَمْشِي فِي جَانِبٍ مُتَعَقِّفًا Ve جَنِيبٌ [cenîb] Yedek atına denir, yanda çekilip gittiği için; yukâlu: فَرَسٌ جَنِيبٌ وَخَيْلٌ جَنَائِبُ وَجَنَبٌ Şârih der ki burada جَنَبٌ [ceneb] ki fethateynledir ism-i cem’dir. İntehâ. Ve جَنِيبٌ [cenîb] Bir nevi a’lâ hurmâ adıdır.