(a. i. ve s.) : 1) dünyâ ile ilgisini kesip, Allah’a bağlanmış olan, derviş, [evliyadan 70 kişilik bir cemâat veya zümreye verilmiş bir addır. Efganistan’da bir Türk topluluğunun, Anadolu’da göçebe bir halkın adıdır. Aşırı Alevî olup kendilerine "Seyyid Gazi yetimleri", büyüklerine de “dede” derlerdi]. 2) aptal, şaşkın, alık, ahmak, budala [kelime, müfret gibi kullanılır; aslında “bedii” in cemidir].

s., pl. of بدل 1. Sub­stitutes (of any kinds of things). 2. Spiritual substitutes or vicars, saintly personages, supposed always to be seven, forty, or seventy in number. on earth, provided by God from generation to generation, to watch over, protect, guide and further the true faith of the heart. Out of them, and separate from them, God provides four superiors, called اوتاد cardinal», two higher still, styled امامان the two imams, and one supreme chief enti­tled قطب the pole, the pole-star. These vicars are also called بدلا budala, but in Turkish, the two words are vul­garly used in two very different sen­ses, as singulars. All this theory is of mystical dervish invention, but is universally accepted as sacred.

اَلْأَبْدَالُ [el-ebdâl] (hemzenin fethiyle) Sulahâdan bir kavmdir ki dünya onlardan hâlî olmaz, kaçan onlardan biri vefât etse hudây ta’âlâ mekânına birin bedel kılar.