اَلْمُبْشَرُ [el-mubşer] مُكْرَمٌ [mukrem] vezninde ki 'Arabların رَجُلٌ مُؤْدَمٌ مُبْشَرٌ kavlinde vâki’dir, bâb-ı mîm’de “أ،د،م” faslında mersûmdur; hâzık ve mücerreb adamdan kinâyedir.

a. (fem. مبشرە) 1. (A skin) from which the cuticle or the loose inner layer, has been removed by currying. 2. (A man) of experience. 3. Brightened, gladdened.

(a. s.) : ibşâr olunmuş, müjdelenmiş.

sıf. ar. [beşâret’den if. tef‘îl] Tebşîr eden, müjde veren, iyi bir haber vermekle sevindiren.

(a. s.) : ibşâr eden, müjdeliyen.

(a. s.) : ibşâr eden, müj-cfeji, muştucu, (bkz. : mübeşşir).

(a. s. beşâret’den. c. : mübeşşirîn) : tebşîr eden, müjdeci, muştucu. (bkz. : beşîr, mübşir).

(a. s. beşâret’deh) : 1) tebşîr olunmuş, kendisine müjde verilmiş, (bkz. : mübşer). Aşere-i mübeşşere. (bkz. : aşere). 2) i. kadın adı.

(a. s.) : ibşâr olunmuş, kendisine müjde verilmiş, (bkz. : mübeşşer).

sıf. ar. s. Mübeşşere. [beşâret’den imf. tef‘îl] Tebşîr olunmuş, müjde verilmiş, bir iyi haberle şâd ve mesrûr edilmiş olan: afv ile mübeşşer; aşere-i mübeşşere = Sahâbe-i Kirâm’dan on zât ki Cenâb-ı Nebevî’den cennetle tebşîr buyurulmuştur.