(a. s. sükûn’dan) : 1) hareketsiz olan, oynamıyan. 2) uslu, kendi hâlinde olan, yavaş. 3) (c. : sâkinân) oturan (bir verde). (bkz. : mukîm) a. gr. hareke ile okun-mıyan [harf] . Hurûf-i sakine : sakin harfler, harekesiz harfler.

sıf. i. ar. s: sâkine. cm. Sükkân ve sekene. [sükûn’dan if.] 1. Oynamayan, bir vaziyette duran, hareketsiz, gayr-i müteharrik: değirmenin alt taşı sâkindir. 2. Oturan, ikâmet eden, bir yerin ahâlîsinden olan: İzmir’de sâkin tüccârdan; maskat-ı re’sini terkle İstanbul’da sâkin oldu; sükkân-ı cennet, sekene-i şehr. 3. Hareketsiz, durgun, râkid: sâkin bir su, sâkin hava. 4. Kendi hâlinde, uslu, halîm, sessiz: pek sâkin adamdır. 5. d. Hareke ile okunmayan harf ki, üzerine yuvarlak سكون sükûn ve جزم cezm denilen ( ْ ) işâreti yazılır, meczûm: harf-i sâkin; hurûf-i sâkine.

اَلسَّاكِنُ [es-Sâkin] tâ’if kurbünde bir karye yâhûd bir vâdî ismidir. Ve Ahmed b. Muhammed b. Sâkin ez-Zencânî ve Muhammed b. 'Abdullâh b. Sâkin el-Bîkendî muhaddislerdir.

a. (fem. ساكنە, pl. سكان) 1. Who lives, dwells. 2. Quiet; motionless, stationary. 3. Allayed, alleviated, appeased, calmed; calm. 4. (gram.) Quiescent (letter).