اَلْحَالِقُ [el-hâlik] (lâm’ın kesri ile) Şol memedir ki sütüyle dolu ola, gûyâ ki حُلْقٌ [hulk]ına dek ya’nî boğazına dek dolmuştur. Ve حَلْقٌ [halk] Asma çubuğunun ağaca dolaşan nesnesine dahi derler. Ve حَالِقٌ [hâlik] Yüksek dağa dahi derler, cebel-i mürtefi’ ma’nâsına; yukâlu: جَاءَ مِنْ حَالِقٍ أَيْ مِنْ مَكَانٍ مُشْرِفٍ ve حَالِقٌ [hâlik] Tırâş edici ma’nâsına dahi gelir; minhu kavluhum: لَا تَفْعَلْ ذَاكَ أُمُّكَ حَالِقٌ أَيْ أَثْكَلَهَا اللهُ حَتَّى تَحْلِقَ شَعْرَهَا Ya’nî “Hak ta’âlâ seni helâk edip vâlideni musîbete uğratsın.”