a. & s. (fem. حالقە) 1. That shaves or shaves off. 2. That peels, pares, scrapes, grazes the integument or superficies of a thing. 3. (حالقە) A wound of the head that grazes the skin. 4. That destroys. 5. High and bare (mountain-top). 6. Cornmanding; dominating (eminence, etc.). 7. Inauspicious, ill-omened. 8. Who suffers from pain-in his throat. 9. A tendril of a grapevine.

اَلْحَالِقُ [el-hâlik] (lâm’ın kesri ile) Şol memedir ki sütüyle dolu ola, gûyâ ki حُلْقٌ [hulk]ına dek ya’nî boğazına dek dolmuştur. Ve حَلْقٌ [halk] Asma çubuğunun ağaca dolaşan nesnesine dahi derler. Ve حَالِقٌ [hâlik] Yüksek dağa dahi derler, cebel-i mürtefi’ ma’nâsına; yukâlu: جَاءَ مِنْ حَالِقٍ أَيْ مِنْ مَكَانٍ مُشْرِفٍ ve حَالِقٌ [hâlik] Tırâş edici ma’nâsına dahi gelir; minhu kavluhum: لَا تَفْعَلْ ذَاكَ أُمُّكَ حَالِقٌ أَيْ أَثْكَلَهَا اللهُ حَتَّى تَحْلِقَ شَعْرَهَا Ya’nî “Hak ta’âlâ seni helâk edip vâlideni musîbete uğratsın.”