(a. i. zımn, zımân’dan c. : tazmînât) : 1) sebebolunan zarar ve ziyanı ödeme; zarar ve ziyan ödeme. 2) ed. başkasına âit olan bir mısra veya beyti isim tasrih ederek veyaetmiyerek intihal ve tevârüd olmaksızın kendi şiirine alma san’atı.

اَلتَّضْمِينُ [et-tadmîn] (تَفْعِيلٌ [tef’îl] vezninde) Bir nesneyi bir kimseye ilzâmla medyûn eylemek ma’nâsınadır; tekûlu: ضَمَّنْتُهُ الشَّيْءَ إِذَا غَرَّمْتَهُ Şârih der ki ödetmek ma’nâsı bunun lâzımıdır. Ve bir nesneyi bir zarf içre komak ma’nâsınadır; yukâlu: ضَمَّنَ الشَّيْءَ فِي الْوِعَاءِ إِذَا جَعَلَهُ فِيهِ

vn. 1. A making or letting be comprised, contained in another. 2. A making or letting a restricted meaning be included and implied under a wider expression. 3. A making or accepting a person as surety or bail. 4. A holding or making free of loss, au indemnifying; also, a making good any loss sustained, Hence, 5. s. (pl. تضمینات) An indemnity, a sum paid as damages. 6. A quoting matter from another work, in a poem; a quotation. 7. An adding a letter to a rhyme already complete, so as to necessitate the same addition in all the rhymes of the piece. 8. A making the rhyming word of one distich connected in sense and grammar with one or more words of the following distich.