اَلظِّلْفُ [ez-zilf] (zâ’nın kesriyle) Sığır ve koyun ve keçi ve âhû makûlesinin bakanağına denir ki insânın kademi menzilindedir; cem’i ظُلُوفٌ [zulûf] ve أَظْلاَفٌ [azlâf] gelir. Mü’ellif اَلظِّلْفُ لِلْبَقَرَةِ وَالشَّاةِ وَالظَّبْيِ وَشِبْهِهَا بِمَنْزِلَةِ الْقَدَمِ لَنَا 'unvânıyla ta’rîf eylemekle usûl-i sâ’ireye muhâlif olmuştur, zîrâ mecmû’unda كَالظُّفُرِ لِلْإِنْسَانِ وَكَالْحَافِرِ لِلْفَرَسِ وَكَالْخُفِّ لِلْبَعِيرِ 'ibâretiyle mersûmdur, fe’lyunzar. Ve hâcet ma’nâsınadır; tekûlu: مَا وَجَدْتُ عِنْدَهُ ظِلْفِي أَيْ حَاجَتِي Ve meşy ve sâ’ir hâlâtte bir adama mütâba’at eylemek ma’nâsınadır; yukâlu: جَاءَ عَلَى ظِلْفِهِ أَيْ مُتَابِعًا لَهُ Ve murâd ve maksûd ma’nâsına müsta’meldir; yukâlu: وَجَدَ ظِلْفَهُ أَيْ مُرَادَهُ ve tekûlu’l-'Arab: وَجَدَتِ الشَّاةُ ظِلْفَهَا أَيْ وَجَدَتْ مَرْعًى مُوَافِقًا فَلاَ تَبْرَحُ عَنْهُ Ya’nî “Koyun dil-hâhına muvâfık otlak bulmakla min-ba’d ondan dûr olmaz.” Şârihin beyânına göre وَجَدَتْ مَكَانًا لِظِلْفِهَا sebkindedir.