اَلْمُظَاهَرَةُ [el-muzâheret] (مُفَاعَلَةٌ [mufâ’alet] vezninde) ve اَلظِّهَارُ [ez-zihâr] (قِتَالٌ [kitâl] vezninde) İki nesneyi birbirine mutâbık eylemek ma’nâsınadır, meselâ sevbin astarına yüz geçirmek gibi; yukâlu: ظَاهَرَ بَيْنَهُمَا إِذَا طَابَقَ Ve ظِهَارٌ [zihâr] Zevc zevcesine أَنْتِ عَلَيَّ كَظَهْرِ أُمِّي demek ya’nî “senin arkan vâlidemin arkasına benzer” demektir ki ﴿وَالَّذِينَ يُظَاهِرُونَ مِنْ نِسَائِهِمْ﴾ اَلْآيَة kerîmesi onu nâtıktır. Keffâret eylemedikçe kırbân harâm olur, eğerçi nikâh fâsid ve münfesih olmaz. Ve bu tesmiyeye sebeb a’zâdan ظَهْرٌ [zahr] sâ’ir a’zânın birbirine müşâbehetlerinden ziyâde müşâbeheti olduğuna mebnîdir. Ve sâ’ir nikâhı haram olanların birine de teşbîhi lisâna getirse, hemşîre ve عَمَّةٌ ['ammet] ve خَالَةٌ [hâlet] gibi, yine keffâret lâzım gelir. Keffâret dahi keffâret-i savm gibidir, niteki kütüb-i fıkhiyyede mebsûttur; yukâlu: ظَاهَرَ مِنِ امْرَأَتِهِ مُظَاهَرَةً وَظِهَارًا إِذَا قَالَ لَهَا أَنْتِ عَلَيَّ كَظَهْرِ أُمِّي