(a. i. c. : zurûf) : 1) kab, kılıf, mahfaza. 2) içine mektup konulan kâğıt kap. 3) gr. bir fiilin, bir sıfatın veya başka bir zarfın mânâsına “yer, zaman, nicelik, nitelik” gibi bakımlardan başkalık katan kelime.

iz. ar. cm: zurûf. 1. Kap, kılıf, mahfaza: saat zarfı. 2. Eli yakmamak için kahve fincanı içine konan gümüş veya sâir madenden kap: bir takım zarf; zarf fincan takımı. 3. Bir yere gönderilen mektup ve her nevi evrâkın konduğu ve yapıştırılıp mühür mumuyla mühürlenen kâğıttan şekl-i mahsûsda kap: mektubu zarfa kodum; zarfı kapadım; bir paket zarf. 4. ed. Zaman veya mekan beyân eden kelime; zarf-ı zaman, zarf-ı mekan: “dün burada idim” tabirinde “dün” kelimesi zarf-ı zaman ve “burada” zarf-ı mekandır.

s. (pl. ظروف) 1. A receptacle, a vase. 2. All envelope, cover, wrap. 3. A sheath, scabbard. 4. T. A cup-holder, shaped like an English egg-cup, in which a small cup of coffee is placed. 5. An adverb. 6. T. A space, any limited space of time. 7. Graceful ingenuity of mind, manner or diction; elegance.

اَلظَّرْفُ [ez-zarf] (zâ’nın fethi ve râ’nın sükûnuyla) Kap, وِعَاءٌ [vi’â’] ma’nâsına. Ve nahviyyûnun ظَرْفُ زَمَانٍ [zarfu zemân] ve ظَرْفُ مَكَانٍ [zarfu mekân] dedikleri bundan me’hûzdur. Ve ظَرْفٌ [zarf] Zarâfete dahi derler, kiyâset ma’nâsına.