اَلظَّلْفُ [ez-zalf] (zâ’nın fethiyle) Bâtıl ve beyhûde ma’nâsınadır; yukâlu: ذَهَبَتْ دَمُهُ ظَلْفًا وَيُحَرَّكُ أَيْ هَدَرًا بَاطِلاً Ve mübâh nesneye denir; yukâlu: شَيْءٌ ظَلْفٌ أَيْ مُبَاحٌ Ve ظَلْفٌ [zalf] Masdar olur, koyun ve keçi makûlesinin bakanağına vurmak yâ dokunmak ma’nâsına; yukâlu: ظَلَفَهُ ظَلْفًا مِنَ الْبَابِ اْلأَوَّلِ إِذَا أَصَابَ ظِلْفَهُ Ve bir adam kendi nefsini bir işi işlemekten yâhûd o işe teveccüh ve ragbetten men’ eylemek yâhûd bi’l-külliyye ondan geri durdurup vazgeçirmek ma’nâsınadır; yukâlu: ظَلَفَ نَفْسَهُ عَنْهُ ظَلْفًا مِنَ الْبَابِ الثَّانِي إِذَا مَنَعَهَا مِنْ أَنْ تَفْعَلَهُ أَوْ تَأْتِيَهُ أَوْ كَفَّهَا عَنْهُ Ve bir kimse ardına düşülmemek için izini gizleyip belirsiz eylemek yâhûd izi belli olmamak için pek yerde yürümek ma’nâsınadır; yukâlu: ظَلَفَ أَثَرَهُ ظَلْفًا مِنَ الْبَابِ اْلأَوَّلِ وَالثَّانِي إِذَا أَخْفَاهُ لِئَلاَّ يُتَّبَعَ أَوْ مَشَى فِي الْحُزُونَةِ كَيْلاَ يُرَى أَثَرُهُ Ve bir adamın izine uyup gitmek ma’nâsınadır; yukâlu: ظَلَفَ الْقَوْمَ إِذَا اتَّبَعَ أَثَرَهُمْ

a. 1. Hard (ground), that does not show footmarks. 2. (Blood) lawful to be shed, or unrevenged by the law of requital.

vn. & s. A withholding, restraining; restraint.

اَلظَّلْفُ [ez-zalf] (zâ’nın fethi ve lâm’ın sükûnuyla) Tırnağa vurmak; yukâlu: رَمَيْتُ الصَّيْدَ فَظَلَفْتُهُ إِذَا أَصَبْتَ ظِلْفَهُ Ve ظَلْفٌ [zalf] Men’ ma’nâsına da gelir; yukâlu: ظَلَفَ نَفْسَهُ عَنِ الشَّيْءِ يَظْلِفُهَا ظَلْفًا مِنَ الْبَابِ الثَّانِي Ve ظَلْفٌ [zalf] Eseri gizlemeğe dahi derler; yukâlu: ظَلَفْتُ أَثَرِي إِذَا مَشَيْتَ فِي الْحُزُونَةِ لِئَلَّا يَتَبَيَّنَ أَثَرُكَ فِيهَا Ve حُزُونَةٌ [huzûnet] hâ-i mühmele ve zâ-i mu’ceme ile yer berk olmak.