اَلظَّلِيفُ [ez-zalîf] (zâ’nın fethi ve lâm’ın kesri ve meddiyle) Yaramaz hâlli olan kimse; yukâlu: رَجُلٌ ظَلِيفٌ أَيْ سَيِّءُ الْخُلُقِ Ve İri olan yere dahi derler; yukâlu: مَكَانٌ ظَلِيفٌ أَيْ خَشِنٌ Ve kavî olan şerre de derler; yukâlu: شَرٌّ ظَلِيفٌ أَيْ شَدِيدٌ Ve ظَلِيفٌ [zalîf] Bir nesnenin bahâsı verilmemek mahallinde dahi isti’mâl olunur; yukâlu: ذَهَبَ فُلَانٌ بِغُلَامِي ظَلِيفًا أَيْ ذَهَبَ بِهِ بِلَا ثَمَنٍ Ve ظَلِيفٌ [zalîf] Götürü ma’nâsında dahi isti’mâl olunur; yukâlu: أَخَذَ الشَّيْءَ بِظَلِيفِهِ إِذَا أَخَذَهُ كُلَّهُ وَلَمْ يَتْرُكْ شَيْئًا Ve ظَلِيفٌ [zalîf]in bahâ verilmemek husûsunda Cevherî’nin tefsîri mükerrer vâki’ olmuştur,biri Ebû Zeyd’den rivâyet zeylinde ve biri Ebû 'Amr’dan rivâyet zeylinde.