iz. ar. 1. Sıkı tutma, iyi tutma: kollarını tutup zabt etti. 2. Taht-ı idâresine alma, tasarruf etme: filân târihten itibâren zabt etmek üzere filân mansıba nasb olundu. 3. Silah kuvvetiyle bir mülkü taht-ı tasarrufa alma, feth: bir kal‘a, bir eyâlet zabt etti. 4. Zorla alma, cebren tutma, gasb: malımı, evimi zabt etti. 5. Bir şeyin bütününü tutma, işgâl: bu iş bütün günümü zabt etti. 6. Anlama, zihne aldırma, zihnen ihâta etme: bu dersi zabt edemedim. 7. Kayd etme, hülâsasını tahrîr etme: ifâdesini zabt etti; zabtı okuyunuz. 8. Müsâdere etmek: kaçak zabt olunur.