ft. 1. Ateşe vermek, ihrâk etmek: barakaları yakmışlar; bu kış çok odun yaktık. 2. Tutuşturmak, alevlendirmek, iş’âl etmek: biraz ateş yakalım; sobayı yakalım mı? Mumları yakın; bu akşam kandil yakacak mısınız? 3. Çok ısıtmak, çok sıcak olmak: bugün güneş yakıyor. 4. Acıtmak, biber gibi keskin bir acı ile müteessir etmek: hardal dilimi yaktı; bu ilaç çok yakıyor. 5. mc. Âteş-i aşkla sûzân etmek: o kız bîçâreyi yaktı. 6. mc. Pek mutazarrır etmek: herif bir çürük malı satarak beni yaktı.

v. t. (aor. یاقار) 1. To light, set on fire. 2. To destroy by fire or any similar agent. 3. To burn, to scorch, to singe. 4. For heat, cold, etc., to blight vegetation. 5. To tinge (a dye) into the skin as an ornament.

Tutulmak.

• Aba yakmak: Meftun.