(a. i.) : 1) bir şeye ulaşma, yetişme. 2) [sevgiliye] kavuşma. 3) kadın adı.

اَلْوُصُولُ [el-vusûl] (قُعُودٌ [ku’ûd] vezninde) ve اَلْوُصْلَةُ [el-vuslat] (vâv’ın zammıyla) ve اَلصِّلَةُ [es-silet] (عِدَةٌ ['idet] vezninde) Bir nesneye erişip ulaşmak ma’nâsınadır; yukâlu: وَصَلَ الشَّيْءَ وَوَصَلَ إِلَيْهِ وُصُولًا وَوُصْلَةً وَصِلَةً إِذَا بَلَغَهُ وَانْتَهَى إِلَيْهِ Ve وُصْلَةٌ [vuslat] İsm olur, bitişikliğe ve ulaşıklığa denir; yukâlu: بَيْنَهُمْ وُصْلَةٌ أَيِ اتِّصَالٌ Ve bir nesneyi bir nesneye ekleyip bitiştiren şey’e denir ki ek ta’bîr olunur; cem’i وُصَلٌ [vusal]dır, صُرَدٌ [surad] vezninde.

vn. & s. A joining one’s self to a thing; junction; union; meeting; arrival; attainment; especially, a state of union.

اَلْوُصْلَةُ [el-vuslet] (vâv’ın zammı ve sâd’ın sükûnuyla) İsmdir, ulaşmak ma’nâsından.