iz. ar. 1. Ulaşma, birleşme, bitişiklik. Fasl mukâbili. 2. Sevdiğine kavuşma, visâl, vuslat: vasl-ı yâr. 3. d. Arabîde kelimenin yanında olan hemzenin ve ez-ân-cümle harf-ı tarîf hemzesinin okunmamasıyla dâhil olduğu kelimenin mâ-kabliyle bitişik gibi okunması: hemze-i vasl. 4. Hemze-i vaslın üzerine hareke gibi yazılan (sıla) işâreti: (ء)

اَلْوَصْلُ [el-vasl] (أَصْلٌ [asl] vezninde) ve اَلصِّلَةُ [es-silet] (sâd’ın kesriyle ve zammıyla) Bir nesneyi bir nesneye ulaştırıp bitiştirmek ve eklemek ma’nâsınadır; yukâlu: وَصَلَ الشَّيْءَ بِالشَّيْءَ وَصْلًا وَصِلَةً وَصُلَةً مِنَ الْبَابِ الثَّانِي لَأَمَهُ وَوَصِلَكَ اللهُ بِالْكَسْرِ لُغَةٌ فِي الْفَتْحِ Ya’nî lügat-ı kalîlede bâb-ı râbi’den dahi gelmiştir. Şârihin beyânına göre صِلَةٌ [silet]in aslı وَصْلٌ [vasl] idi, وَعْدٌ [va’d] ve عِدَةٌ ['idet] gibi ve sâd’ın zammı aslı vâv-ı mazmûme ile وُصْلَةٌ [vuslat] olduğuna mebnîdir, lâkin صِلَةٌ [silat] lâzıma mahsûs olmakla fark için vâv’ı hazf ve beyân-ı zamme için sâd’ı mazmûm eylediler. Ve وَصْلٌ [vasl] ve صِلَةٌ [silet] 'Âşık ma’şûkuna kavuşmak ma’nâsınadır, gerek 'afâf ve nezâhet ve gerek habâset vechiyle olsun; yukâlu: وَصَلَهُ وَصْلًا وَصِلَةً إِذَا الْتَأَمَ يَكُونُ فِي عَفَافِ الْحُبِّ وَدَعَارَتِهِ

vn. & s. 1. A joining: meeting; arrival; attainment. 2. (Ar. gram.) A joining on a final letter of a non-final word to the first quiescent consonant of the following word; also, s., name of the Arabic orthographical sign (ﭐ) placed over an initial letter ا to show that it is not pronounced in reading.

اَلْوَصْلُ [el-vasl] (vâv’ın fethi ve sâd’ın sükûnuyla) Ulaştırmak.

اَلصِّلَةُ [es-silet] (sâd’ın kesriyle) Bi-ma’nâhu; tekûlu: وَصَلْتُ الشَّيْءَ وَصْلًا وَصِلَةً Ve وَصْلٌ [vasl] Ulaşıklık ma’nâsına da gelir, هَجْرٌ [hecr] ayrılık ma’nâsına geldiği gibi. Ve وَصْلٌ [vasl] Sevbin yâhûd huffun birbirine ulaşmasına ya’nî meremmet olmasına dahi derler.