fl. fc. 1. Ahz u kabz olunmak, giriftâr olmak: geyik zor tutulur. 2. El dokunulmak, mess edilmek: kitap öyle tutulmaz; yılan el ile tutulmaz. 3. Ahz u tevkîf olunmak, derdest edilmek, yakayı ele vermek: haydut tutuldu; bu kuş tuzakla tutulur. 4. Alıkonmak, tevkîf ve te’hîr olunmak: insan yoldan tutulmaz. 5. Kiralanmak, ahd ü mukâvele altına alınmak, hizmete girmek: bu ev tutuldu mu? Sizin tutacağınız aşçı tutulmuş. 6. Tıkanmak, sedd olunmak, mesdûd olmak: boru, su yolu tutuldu. 7. Felç ve nüzûlden veya sancıdan işlemez veya hareket etmez hâle gelmek: sağ kolum tutuldu; bacakları büsbütün tutulmuş. 8. Kısılmak, mahsûf olmak, sesi çıkamamak: sesim, boğazım, dilim tutuldu. 9. Münkesif veya münhasif olmak: güneş, ay tutuldu. 10. Alınmak, gücenmek, münfa‘il olmak: ben buna tutuldum. 11. Sayılmak, makbûl ve muteber olmak, dâhil-i hesâb olmak: bu söz tutulmaz; bu oyun tutulur mu? 12. Dava ve mübâhasede mağlûb olmak, davayı kaybetmek: o nihâyet tutuldu; kendi ikrârıyla tutuldu. 13. Âşık ve mübtelâ olmak: kadına tutulmak iyi bir şey değildir.

v. i. See طوتلمق .

v. i. (See طوتمق) To be held, seized, stopped, engaged, etc.

1. Kızmak, hiddet etmek.
2. Alaka etmek.