iz. ar. cm. tevzî‘ât [وزع veza‘’dan ms. tef‘îl] Dağıtma, herkese hissesini verme, taksîm, ayrı ayrı teslîm: توزيع مكاتب tevzî-i mekâtib = posta ile gelen mektupların sâhiplerine teslîmi. توزيع مكافات tevzî-i mükâfât = bade’l-imtihân mektep şâkirdânına müstahak oldukları mükâfâtı yeden bi-yedin ve sûret-i aleniye ve resmiyede i‘tâ etmek resmi; gazetenin tevzî‘i = abonelere îsâl ve isteyenlere fürûhtu, dağılması; maâş ve ta‘yinâtın tevzî‘i = ashâbına i‘tâsı. اعداد توزيعيه a‘dâd-ı tevzî‘iyye = birer ikişer gibi adetler.