(a. i.) : elçilikle yollama.

iz. ar. cm. tevfîkât [وفق vefk’den ms. tef‘îl] 1. Uydurma, muvâfık ve mutâbık getirme: hareketini nizâma tevfîk etmek; kânûna tevfîk-i hareket etmek. 2. [masdariyyet manasından mücerred olarak] Hidâyet-i Rabbâniye, avn-ı İlâhî: tevfîk-i refîk olmadıkça insan menzîl-i maksûda varamaz. ve minal’lâhi’ttevfîk.

اَلتَّوْفَاقُ [et-tevfâk] ve اَلتَّيْفَاقُ [et-teyfâk] (tâ’ların fethi ve kesriyle) ve اَلتَّوْفِيقُ [et-tevfîk] ve اَلْمِيفَاقُ [el-mîfâk] ve اَلتَّوَفُّقُ [et-tevaffuk] (تَفَعُّلٌ [tefa’’ul] vezninde) Bir şey’in hudûs ve zuhûru hengâmında sûret bulmasında isti’mâl olunur, gûyâ ki o nesne o şey’in ân-ı hudûsuna muvâfık olur. Ve bunlar fi’l-asl masdarlardır; ve minhu tekûlu: أَتَيْتُكَ لِوَفْقِ الْأَمْرِ وَتَوْفَاقِهِ وَتَيْفَاقِهِ أَيْ لِحِينِ حُدُوثِهِve yukâlu: أَتَيْتُكَ لِوَفْقِ تَفْعَلُ ذَلِكَ وَتَوْفَاقِهِ وَتَيْفَاقِهِ أَيْ لِحِينِ فِعْلِكَ ذَلِكَve yukâlu: أَتَيْتُكَ لِتَوْفِيقِ الْهِلَالِ وَتَوْفَاقِهِ وَتَيْفَاقِهِ وَتَوْفِيقِهِ وَمِيفَاقِهِ وَتَوَّفُقِهِ أَيْ حِينَ أَهَلَّ Ve تِيفَاقٌ [tîfâk] (tâ’nın kesri ve fethiyle) Hizâ ve mukâbil ma’nâsına müsta’meldir; ve minhu hadîsu 'Alî radıyallâhu 'anhu ve su’ile 'ani’l-beyti’l-ma’mûri fe-kâle: “هُوَ بَيْتٌ فِي السَّمَاءِ تِيفَاقَ الْكَعْبَةِ” أَيْ حِذَاءَهَا وَمُقَابِلَهَا

اَلتَّوْفِيقُ [et-tevfîk] ('alâ-vezni اَلتَّكْرِيم [et-tekrîm]) Bir kimsenin işin râst getirmek; yukâlu: وَفَّقَهُ اللهُ تَعَالَى