(a. i. bedel’den. c. : tebdîlât) : değiştirme, değiştirilme, başka bir hâle getirme, (bkz. : tagyîr, tahvîl).

sıf. [ânifü’l-beyân lafz-ı arabîden me’hûz] münker bir kıyâfetle ve kim olduğunu belli etmeksizin gezen: tebdîl çıkmış idi; tebdil geziyordu. ≡ i. Mütenekkiren gezip zabt ü rabta bakan memur, polis hafiyesi.

sıf. [ânifü’l-beyân lafz-ı arabîden me’hûz] münker bir kıyâfetle ve kim olduğunu belli etmeksizin gezen: tebdîl çıkmış idi; tebdil geziyordu. ≡ i. Mütenekkiren gezip zabt ü rabta bakan memur, polis hafiyesi.

اَلْإِبْدَالُ [el-ibdâl] (hemzenin kesriyle) ve اَلتَّبْدِيلُ [et-tebdîl] (تَفْعِيلٌ [tef’îl] vezninde) Bunlar da تَبَدُّلٌ [tebeddul] ma’nâsınadır; yukâlu: أَبْدَلَهُ مِنْهُ وَبَدَّلَهُ إِذَا اتَّخَذَهُ مِنْهُ بَدَلًا Ve تَبْدِيلٌ [tebdîl] Bir nesneyi tagyîr eylemek ma’nâsınadır; yukâlu: بَدَّلَهُ إِذَا حَرَّفَهُ أَيْ غَيَّرَهُ Mü’ellif تَبْدِيلٌ [tebdîl]in bir nesneyi şey’-i âhere değişmek ma’nâsından iktisâr eylemiştir. Bu ma’nâda iki mef’ûle ta’diye eder.

vn. 1. A giving in exchange, a putting in lieu of, an exchanging; exchange. 2. A changing, a modifying; alteration, modification. 3. A converting into some other thing; change, conversion. 4. God’s substituting one· ordinance for another; abrogation and substitution. 5. (math.) An alternating the terms of a proportion; alternation. 6. (rhetoric) An inverting the order of terms; inversion. 7. (in enigmas) An expressing the name sought by terms of a different language. 8. A paronomasy.

اَلتَّبْدِيلُ [et-tebdîl] ('alâ-vezni اَلتَّكْرِيم [et-tekrîm]) Kezâlik bir nesneyi bedel kılmağa derler; yukâlu: بَدَّلَ اللهُ مِنَ الْخَوْفِ أَمْنًا Ve تَبْدِيلٌ [tebdîl] Bir nesneyi tagyîre dahi derler, bir nesneyi bedel kılmaksızın.