(a. i.) : 1) dürüp bükme, dürülüp bükülme, sarma, katlama. 2) atlama, üzerinden geçme.

iz. ar. 1. Sarma, bükme, devirip bükme: tomarı tayy ü leff etmek. 2. Sarıp toplar gibi kat‘ etme, kesme: tayy-i zamân, tayy-i mekân etmek = zaman ve mekân atlamak, bir kuvve-i hârika ile geçmek, on günlük yere mesela bir dakikada varmak. 3. Çıkarma, hazf ve lağv etme, kaldırma: ibârenin birkaç fıkrasını tayy etmeli.

اَلطَّيُّ [et-tayy] (tâ’nın fethi ve yâ’nın teşdîdiyle) Bir nesneyi dürmek ma’nâsınadır; yukâlu: طَوَى الصَّحِيفَةَ طَيًّا مِنَ الْبَابِ الثَّانِي نَقِيضُ نَشَرَهَا Bunun aslı طَوَى idi. Ve bir lakırdıyı yâ bir haberi ketm eylemek ma’nâsına müsta’meldir; yukâlu: طَوَى الْحَدِيثَ إِذَا كَتَمَهُ Ve طَيُّ كَشْحٍ [tayyu keşh] bir adamdan küllî i’râz ve müfârakat eylemekten kinâyedir; tekûlu: طَوَى كَشْحَهُ عَنِّي أَيْ أَعْرَضَ عَنِّي مُهَاجِرًا Ve cemâ’atin yanına oturmak yâhûd onlara gelmek yâhûd onları geçip gitmek ma’nâsına müsta’meldir, gûyâ ki onları dürmüş olur; yukâlu: طَوَى الْقَوْمَ إِذَا جَلَسَ عِنْدَهُمْ أَوْ أَتَاهُمْ أَوْ جَازَهُمْ Kezâlik طَيُّ كَشْحٍ عَلَى الْأَمْرِ [tayyu keşh ‘ale’l-emr] bir işi ihfâ’ ve izmâr eylemekten kinâye olur; yukâlu: طَوَى كَشْحَهُ عَلَى أَمْرٍ إِذَا أَخْفَاهُ Ve طَيٌّ [tayy]-ı bilâd u mesâfe kat’ ve güzerânından kinâyedir; yukâlu: طَوَى الْبِلَادَ إِذَا قَطَعَهَا Ve طَيُّ الْبُعْدِ [tayyu’l-bu’d] takrîbden kinâyedir; yukâlu: طَوَى اللهُ الْبُعْدَ لَنَا أَيْ قَرَّبَهُ Ve طَيٌّ [tayy] 'An-kasdin aç durmak ma’nâsınadır; yukâlu: طَوَى الرَّجُلُ إِذَا تَعَمَّدَ الْجُوعَ

s. (pl. اطوا) 1. A fold, crease, wrinkle. 2. The contents of a document (as being folded). 3. A stone lining of a well.

vn. & s. 1. A folding or folding up, a rolling up 2. A traveling over a road, a leaving distance behind. 3. A lining a well with masonry. 4. (prosody) A contracting the foot مستفعلن, into مستعلن, represented by مفتعلن mufte’ilun.

اَلطَّيُّ [et-tayy] (tâ’nın fethi ve yâ’nın teşdîdiyle) Bir nesneyi dürmek; tekûlu: طَوَيْتُ الشَّيْءَ طَيًّا مِنَ الْبَابِ الثَّانِي Ve طَيٌّ [tayy] Açlığa kasd etmeğe dahi derler; yukâlu: طَوَى يَطْوِي طَيًّا إِذَا تَعَمَّدَ لِلْجُوعِ Ve bir kimseden dostluğu kesip i’râz etmeğe dahi derler; yukâlu: فُلَانٌ طَوَى عَنْ كَشْحِهِ إِذَا أَعْرَضَ بِوُدِّهِ