iz. ar. cm. tasavvurât [صورة sûret’den ms. tefa‘ul] 1. Zihinde sûret verme, fikren kurma, bir fikir peydâ etme: tasavvurum doğru çıkmadı; ben bu işi başka sûrette tasavvur etmiştim. 2. Zihin ve hayâle getirme, tahayyül: etrafı ağaçlarla muhât bir büyük meydan tasavvur ediniz. 3. Niyet, tertip, maksad: öyle bir tasavvurum var idi ama sonra vaz geçtim; insan her tasavvurunu icrâ edemez. ≡ cm. mn. İlm-i mantıkın kazâyânın zihinde husûlünden ve nazariyyâttan bahs eden kısmı: tasavvurât okuyor. Mukabili: tasdîkât = kazâyânın zihinde tasavvuruyla beraber îcâb veya selb sûretiyle hüküm ve isnâdından bahseden kısım.

اَلتَّصَوُّرُ [et-tasavvur] (تَفَعُّلٌ [tefa’’ul] vezninde) Ondan mutâvi’dir, sûretlenmek ma’nâsınadır; yukâlu: صَوَّرَهُ صُورَةً حَسَنَةً فَتَصَوَّرَ أَيْ تَشَكَّلَ [Ve] tasdîk mukâbili olan تَصَوُّرٌ [tasavvur] mertebe-i sâniyede bundan me’hûzdur. Ve yere düşmek ma’nâsınadır ki hedd ve imâle ma’nâlarından me’hûzdur; yukâlu: ضَرَبَهُ فَتَصَوَّرَ أَيْ سَقَطَ

اَلتَّصَوُّرُ [et-tasavvur] ('alâ-vezni اَلتَّكَرُّم [et-tekerrum]) Sûretli olmak; yukâlu: صَوَّرَهُ اللهُ تَعَالَى صُورَةً حَسَنَةً فَتَصَوَّرَ Ve bir nesneyi fikr etmek; yukâlu: تَصَوَّرْتُ الشَّيْءَ أَيْ تَوَهَّمْتُ صُورَتَهُ Ve تَصَوُّرٌ [tasavvur] Düşmeğe meyl etmeğe de derler; yukâlu: طَعَنَهُ فَتَصَوَّرَ أَيْ مَالَ إِلَى السُّقُوطِ