iz. ar. cm. tasavvurât [صورة sûret’den ms. tefa‘ul] 1. Zihinde sûret verme, fikren kurma, bir fikir peydâ etme: tasavvurum doğru çıkmadı; ben bu işi başka sûrette tasavvur etmiştim. 2. Zihin ve hayâle getirme, tahayyül: etrafı ağaçlarla muhât bir büyük meydan tasavvur ediniz. 3. Niyet, tertip, maksad: öyle bir tasavvurum var idi ama sonra vaz geçtim; insan her tasavvurunu icrâ edemez. ≡ cm. mn. İlm-i mantıkın kazâyânın zihinde husûlünden ve nazariyyâttan bahs eden kısmı: tasavvurât okuyor. Mukabili: tasdîkât = kazâyânın zihinde tasavvuruyla beraber îcâb veya selb sûretiyle hüküm ve isnâdından bahseden kısım.

vn. 1. A taking shape and form. 2. An idea’s taking form in the mind, picturing itself in one’s fancy. 3. A picturing to one’s self, a forming an idea. Hence, 4. s. (pl. تصورات) A conception, an idea; also, (log.) a term that represents an idea.

اَلتَّصَوُّرُ [et-tasavvur] ('alâ-vezni اَلتَّكَرُّم [et-tekerrum]) Sûretli olmak; yukâlu: صَوَّرَهُ اللهُ تَعَالَى صُورَةً حَسَنَةً فَتَصَوَّرَ Ve bir nesneyi fikr etmek; yukâlu: تَصَوَّرْتُ الشَّيْءَ أَيْ تَوَهَّمْتُ صُورَتَهُ Ve تَصَوُّرٌ [tasavvur] Düşmeğe meyl etmeğe de derler; yukâlu: طَعَنَهُ فَتَصَوَّرَ أَيْ مَالَ إِلَى السُّقُوطِ