vn. 1. A picturing to one’s self, an imagining; imagination. 2. A fancying; fancy. 3. A perceiving; perception. 4. A suspecting; suspicion. 5. (rhet.) A using a word in an unusual sense; equivocation, amphibology, or, a using a word in such a way that but one of its meanings makes complete sense while allusion is evidently made to another meaning. 6. (philosophy) A perceiving an analogy, without doubt and without supposing a figurative meaning; clear, distinct perception.

اَلتَّخْيِيلُ [et-tahyîl] ('alâ-vezni اَلتَّكْرِيم [et-tekrîm]) Deve yavrusu yanında insân şeklinde bir nesne peydâ kılmaktır, kurt onu görüp havf etsin diye; tekûlu: خَيَّلْتُ لِلنَّاقَةِ إِذَا وَضَعْتَ قُرْبَ وَلَدِهَا خَيَالًا لِيَفْزَعَ عَنْهُ الذِّئْبُ فَلَا يَقْرَبَهُ Ve تَخْيِيلٌ [tahyîl] Teşbîh ma’nâsına dahi gelir; yukâlu: فُلَانٌ يَمْضِي عَلَى الْمُخَيَّلِ أَيْ عَلَى مَا خَيَّلْتَ أَيْ شَبَّهْتَ يَعْنِي يَمْضِي عَلَى غَرَرٍ مِنْ غَيْرِ يَقِينٍ Ve تَخْيِيلٌ [tahyîl] Bir nesneyi hayâle ve vehme ilkâ etmeğe dahi derler; yukâlu: خُيِّلَ إِلَيْهِ أَنَّهُ كَذَا عَلَى مَا لَمْ يُسَمَّ فَاعِلُهُ مِنَ التَّخْيِيلِ وَالْوَهْمِ Ve تَخْيِيلٌ [tahyîl] Bir kimseye bir töhmet isnâd etmeğe dahi derler, Ebû Zeyd rivâyeti üzere; yukâlu: خَيَّلْتُ عَلَى الرَّجُلِ إِذَا وَجَّهْتَ التُّهْمَةَ إِلَيْهِ Ve تَخْيِيلٌ [tahyîl] Gök gürleyip şimşek şakıyıp bulutlar yağmura hâzır olmağa dahi derler; yukâlu: خَيَّلَتْ عَلَيْنَا السَّمَاءُ إِذَا رَعَدَتْ وَبَرَقَتْ وَتَهَيَّأَتْ لِلْمَطَرِ Ve kaçanki yağmur yağsa تَخَيُّلٌ [tehayyul] ismi zâ’il olur.