iz. ar. [عياذ iyâz’dan ms. tef‘îl] Nazara ve sâir âfâta karşı muhâfaza zan ve itikâdıyla asılan nüsha ve hamâil gibi şeyler, hirz.

iz. ar. cm. ta‘vîzât [عوض ıvaz’dan ms. tef‘îl] 1. Bir şeyin diğer bir şey yerine ikâmesi, bedel verme. n. 2. ma. Bir vâridâtın ileride yerine konmak üzere mâ-vuzı‘a-lehinin gayriye sarfı: matbaa-i vilâyetin vâridâtı henüz tahsîl olunamadığından masârif-i zarûriyyesi ta‘vîz tarîkiyle vilâyet sandığından tesviye olunuyor.

vn. 1. A making or letting have recourse to for protection. 2. A commending one in prayer to God. 3. A fortifying or preserving from evil by amulet or incantation. Hence, 4. s. (pl. تعویذات , تعاویذ) An amulet, a talisman, incantation against evil.