اَلسَّفْرُ [es-sefr] (sîn’in fethi ve fâ’nın sükûnuyla) ve اَلسَّفَارَةُ [es-sefâret] (نَظَارَةٌ [nezâret] vezninde) ve اَلسِّفَارَةُ [es-sifâret] (كِتَابَةٌ [kitâbet] vezninde) Kavmin mâ-beynini ıslâh eylemek ma’nâsınadır ki murâd yekdîgere münâfeseleri olan iki tâ’ife miyânına miyâncılık ve elçilik edip vahşet ve münâferetlerini keşf ve izâle ile hoş-dil eylemekten 'ibârettir; yukâlu: سَفَرَ فُلاَنٌ بَيْنَ الْقَوْمِ سَفْرًا وَسَفَارَةً وَسِفَارَةً مِنَ الْبَابِ الثَّانِي وَالْأَوَّلِ إِذَا أَصْلَحَ