(a. i.) : 1) yengeç, çağanoz.

iz. ar. 1. Yengeç, çağanoz. 2. ht. Burûc-ı isnâ aşerin biri ki burc-ı cevzâ ile burc-ı esed arasında vâkiʻ olup şems bu burca haziranın ibtidâsında yani evvel-i sayfda girer: مدار سرطان medâr-ı seretân = burc-ı seretanın bulunduğu nokta hizâsında olarak kürre-i arzın nısf-ı şimâlîsinde mıntıka-i hârrey-i mıntıka-i mutedileden ayıran ve şemsin şimâle doğru meyl-i a‘zamının müntehâsını gösteren hatt-ı mevhûm. cenûb cihetindeki mukâbili: medâr-ı cedy. 3. tıb. Maruf bir tehlikeli çıban ki yengeç şeklinde bir lahm-i zâid sûretinde olup, mide ve rahimde vesâir ameliyatı müşkül yerlerde dahi çıkar, yanırca ki şirpençeden küçüktür.

اَلسَّرَطَانُ [es-Seretân] (fethateynle) Yengeç ki hayvânat-ı mâdandır. Ve gökte bir burcun dahi ismidir. Ve bir marazdır ki davarın bileğine 'ârız olup tırnağın döndürür.