(a. i. c. : sürûc) : eyer, at takımı, (bkz. : bergüstvân).

iz. ar. cm: sürûc. eğer, zîn.

اَلشَّرْجُ [eş-şerc] (şîn’in fethi ve râ’nın sükûnuyla) Bölük ve fırka ma’nâsınadır; yukâlu: أَصْبَحُوا فِي هَذَا اْلأَمْرِ شَرْجَيْنِ أَيْ فِرْقَتَيْنِ Ve kara taşlıktan düz yere cârî olan su akıntısına denir. Cem’i شِرَاجٌ [şirâc] gelir şîn’in kesriyle ve شُرُوجٌ [şurûc] gelir. Ve شَرْجٌ [şerc] İki kimse ortak olmak, شِرْكَةٌ [şirket] ma’nâsınadır; yukâlu: شَرَجَهُ فِي اْلأَمْرِ شَرْجًا مِنَ الْبَابِ اْلأَوَّلِ إِذَا شَرِكَهُ Ve bir nesneye şey’-i âher katmak ma’nâsınadır; yukâlu: شَرَجَ الشَّرَابَ بِالْمَاءِ إِذَا مَزَجَهُ Ve biriktirmek ma’nâsınadır; yukâlu: شَرَجَ الشَّيْءَ إِذَا جَمَعَهُ Ve yalan söylemek ma’nâsınadır; yukâlu: شَرَجَ الرَّجُلُ إِذَا كَذَبَ Ve câme-dân ve torba ve kese makûlesinin kulplarını birbirine geçirip bend eylemek ma’nâsınadır; yukâlu: شَرَجَ الْخَرِيطَةَ إِذَا دَاخَلَ بَيْنَ أَشْرَاجِهَا وَشَدَّهَا Ve شَرْجٌ [şerc] Misl ve mânend ma’nâsınadır; yukâlu: هَذَا شَرْجُ هَذَا أَيْ مِثْلُهُ Ve gûne ve nev’ ma’nâsınadır; yukâlu: هُمَا شَرْجٌ وَاحِدٌ أَيْ نَوْعٌ Ve kerpici birbirinin yanına dizmek ma’nâsınadır; yukâlu: شَرَجَ اللَّبِنَ إِذَا نَضَدَ بَعْضَهُ إِلَى بَعْضٍ Ve شَرْجٌ [Şerc] Yemen’de bir vâdî adıdır. Ve Benû 'Abs kabîlesine mahsûs bir su adıdır.

اَلسَّرْجُ [es-serc] (sîn’in fethi ve râ’nın sükûnuyla) Eyer.