اَلسَّمْكُ [es-semk] (sîn’in fethiyle) Yükseltmek ma’nâsınadır; yukâlu: سَمَكَ الْبِنَاءَ سَمْكًا مِنَ الْبَابِ اْلأَوَّلِ إِذَا رَفَعَهُVe سَمْكٌ [semk] Hânenin tâvânına ıtlâk olunur, sakf ma’nâsına, 'alâ-kavlin hânenin a’lâsından esfeline kadar ıtlâk olunur ki murâd yukarısından dibine kadar imtidâdıdır; yukâlu: رَفَعَ سَمْكَ الْبَيْتِ وَهُوَ السَّقْفُ أَوْ مِنْ أَعْلَا الْبَيْتِ إِلَى أَسْفَلِهِ Lâkin Beydâvî işbu: ﴿رَفَعَ سَمْكَهَا﴾âyet-i kerîmesinde أَيْ جَعَلَ مِقْدَارَ ارْتِفَاعِهَا مِنَ الْأَرْضِ أَوْ ثَخَّنَهَا الذَّاهِب فِي الْعُلُوِّ رَفِيعًا 'ibâresiyle tefsîr eylemekle ikisi dahi mü’ellifin tefsîrine münâfîdir. Kavl-i evvel zâhirdir ve kavl-i sânî 'ale’l-'akstir; mü’ellifin kavline göre ‘amk olmuştur. Ve her nesnenin boyuna ve kâmetine denir; yukâlu: سَمْكُ الشَّيْءِ أَيْ قَامَتُهُ Ve Teymâ’ nâm kasaba türâbında bir su adıdır.