اَلسَّطِيحُ [es-satîh] (أَمِيرٌ [emîr] vezninde) Yere döşenmiş maktûle ıtlâk olunur. Ve şol kimseye ıtlâk olunur ki arkası üzere uzanmış yâhûd düşüp serilmiş olup lâkin za’fından yâ muk’ad olduğundan batî’ü’l-kıyâm ola. Ve su tulumuna ıtlâk olunur, مَزَادَةٌ [mezâdet] ma’nâsına ve ona سَطِيحَةٌ [satîhat] dahi denir hâ’yla. Ve سَطِيحٌ [Satîh] Benû zi’b kabîlesinden Câhiliyyet’te bir kâhin adıdır ki başından gayrı cesedinde asla kemik kısmı yok idi. Mezbûrun ismi Rebî’ idi. Bi’set-i nebevîden mukaddem tulû’-ı âfitâb-ı risâleti ihbâr eylemişti. Üç yüz sene mu’ammer oldu. Leyle-i mevlid-i nebevîde Nûşirevân’ın sükût-ı şürefât-ı eyvânı husûsu ondan istikşâf eylediler. Vücûdunda asla kemik olmamakla bir yere götürdükte bohça gibi dürüp bükerler idi. Ve gazab-nâk oldukta şişip kalkar idi.

s. 1. A small bag of hide used for carrying water on beasts. 2. (süteyh, dim. of سطح) A facet.

اَلسَّطِيحَةُ [es-setîhat] ve اَلسَّطِيحُ [es-setîh] Azık koyacak nesne, tûşe-dân ma’nâsına. Ve سَطِيحٌ [setîh] O kimseye derler ki arka üzere yatmış ola. Ve سَطِيحٌ [Setîh] Benî zuveyb kabîlesinden bir falcının ismidir ki rivâyet olunur başından gayrı yerinde sünüğü yok idi.