اَلصَّرَدُ [es-sarad] (fethateynle) Tîz üşümek ma’nâsınadır; yukâlu: صَرِدَ الرَّجُلُ صَرَدًا مِنَ الْبَابِ الرَّابِعِ إِذَا وَجَدَ الْبَرْدَ سَرِيعًا Ve atın eyer gelen yeri yağır olmak ma’nâsınadır; yukâlu: صَرِدَ الْفَرَسُ إِذَا دَبِرَ مَوْضِعُ السَّرْجِ مِنْهُ فَهُوَ دَبِرٌ Ve tulumdan sütü yaydıkta kere yağı toplanmayıp pâre pâre çıkmak ma’nâsınadır; yukâlu: صَرِدَ السِّقَاءُ إِذَا خَرَجَ زُبْدُهُ مُتَقَطَّعًا Ve gönül bir nesneden soğuyup fârig olmak ma’nâsına müsta’meldir; tekûlu: صَرِدَ قَلْبِي عَنْهُ إِذَا انْتَهَى Ve ok nişândan hatâ eylemek ma’nâsınadır; yukâlu: صَرِدَ السَّهْمُ إِذَا أَخْطَأَ Ve okun yalmanı atılan şey’e işleyip geçmek ma’nâsına olmakla zıdd olur; yukâlu: صَرِدَ السَّهْمَ إِذَا نَفَذَ حَدَّهُ Lâkin zıddiyyeti manzûrün fîhtir.