اَلصَّمُوتُ [es-samût] (صَبُورٌ [sabûr] vezninde) Ağır zırha denir, دِرْعٌ ثَقِيلٌ ma’nâsına ki lâbis oldukları hînde kağıştısı olmaz. Ve darîbeye gömülüp giden işlek kılıca ıtlâk olunur, سَيْفٌ رَسُوبٌ ma’nâsına. Ve şol mumlu bal gömecine ıtlâk olunur ki mecmu’ delikleri bal ile dolu olup aslâ boş deliği olmaya. Ve صَمُوتٌ [Samût] Ashâbdan 'Abbâs b. Mirdâs’ın 'alâ-kavlin hufâf b. Nudbe’nin feresi ismidir. Ve 'Arablar kılıç ve bıçak kemikten dönmeyip kemikten öte işledikte ضَرْبَةٌ صَمُوتٌ derler vasfiyyetle ki savtı zuhûr eylememekle صَمُوتٌ [samût] olur. Ve 'Arablar kızın baldırı ve topuğu etli ve dolu olduğundan halhâl gereği gibi yerleşip pekişmek sebebiyle yürüdükte çağıştısı olmasa, جَارِيَةٌ صَمُوتُ الْخَلْخَالَيْنِ derler; yukâlu: جَارِيَةٌ صَمُوتُ الْخَلْخَالَيْنِ أَيْ غَلِيظَةُ السَّاقَيْنِ لاَ يُسْمَعُ لَهُمَا حِسٌّ