(a. î. salât2nin c.) : Hz. Muhammed (Aleyhisselâm)'e edilen dualar.

is. cm. ar. fd: salât, صلوة salavât. bk. صلات salât ≡ fd. gibi. “ اللهم صل على سیدنا محمد و على آل محمد allâhümme salli alâ seyyidinâ muhammedin ve alâ âli muhammedin” duâ-yı şerîfi: salavât getirmek, okumak. || bir muhâtara takarrubu hâlinde bu duânın okunması mu‘tâd olduğundan pek sert adam hakkında: yanına salavâtla varılır, denilir.

اَلصَّلَوَاتُ [es-salavât] صَلَاةٌ [salât] lafzından cem’dir ki namâza denir. Ve Yehûd kenîselerine denir ki havra ta’bîr olunur. Bunun da müfredi صَلَاةٌ [salât]tır, mevzi’-i 'ibâdet 'ibâdetle müsemmâ olmuştur. Bunun aslı صَلُوتَا [salûtâ] idi ki ‘İbrânîdir, sâd’ın fethi ve lâm’ın zammıyla. Şârih der ki asl صَلُوثَا [sulûsâ] idi ki sâ-yı müsellese iledir, mevzi’-i namâz demektir. Bu cihetle صَلَاةٌ [salât] ondan mu’arreb yâhûd müterâdif olur.

s. pl. 1. (of صلات) The services of praise and thanksgiving of Islam, incumbent five times a day. 2. Prayers. 3. (pl. of صلا) Haunches, rumps. 4. Jewish synagogues.

اَلصَّلَوَاتُ [es-salâvât] (fethateynle) Kenâ’is-i yehûd. Bârî ta’âlânın ﴿وَبِيَعٌ وَصَلَوَاتٌ﴾ (الحج، 40) dediği kavlinde صَلَوَاتٌ [salavât]tan murâd mevâzi’-i 'ibâdâttır, İbn 'Abbâs rivâyeti üzere.