sıf. fa. 1. Bir şeyle mürekkep olmayan, basit, düz. 2. Tezyînattan ârî, ziynetsiz, âdî, düz: pek sâde esvâb giymek âdetidir. 3. Içine bir şey karışmamış, hâlis, sâfi, temiz: bu süt, bu yağ sâdedir. 4. Tekellüfsüz, tantanasız, düz: sâde kıyâfet, sâde lisân. 5. Şekersiz (kahve), peynir ve kıyma gibi harcı olmayan (börek) vesâire. 6. Gıll ü gışşdan ârî, doğru, hâlis: sâde adam, sâde yürekli. 7. Çok derin düşünmez, bön, safderûn: zavallı pek sâdedir. 8. Tek, yalnız, mücerred: sâde suyla pişmiş çorba. 9. Kat kat ve katmerli olmayan, bir katlı: karanfilin katmerlisi de olur, sâdesi de. 10. tr. Yalnız, ancak: sâde ben geldim; o adam sâde benim işim olsun diyor.