(a. i. seyyid’in c.) : seyyidler.

(f. s.) : 1) düz, basit, yalın, gösterişsiz. 2) süssüz. 3) karışıksız, katkısız. 4) derin düşünemiyen, bön, saf [adam] . S. zf. yalnız, ancak.

sıf. fa. 1. Bir şeyle mürekkep olmayan, basit, düz. 2. Tezyînattan ârî, ziynetsiz, âdî, düz: pek sâde esvâb giymek âdetidir. 3. Içine bir şey karışmamış, hâlis, sâfi, temiz: bu süt, bu yağ sâdedir. 4. Tekellüfsüz, tantanasız, düz: sâde kıyâfet, sâde lisân. 5. Şekersiz (kahve), peynir ve kıyma gibi harcı olmayan (börek) vesâire. 6. Gıll ü gışşdan ârî, doğru, hâlis: sâde adam, sâde yürekli. 7. Çok derin düşünmez, bön, safderûn: zavallı pek sâdedir. 8. Tek, yalnız, mücerred: sâde suyla pişmiş çorba. 9. Kat kat ve katmerli olmayan, bir katlı: karanfilin katmerlisi de olur, sâdesi de. 10. tr. Yalnız, ancak: sâde ben geldim; o adam sâde benim işim olsun diyor.

a. 1. Mere, simple. 2. Unmixed; unadulterated ; pure. 3. Plain, unadorned. 4. Simple-minded, artless. 5. Smooth-cheeked, beardless. 6. Not seasoned; said of coffee when not sweetened, or of pastry when not stuffed, etc. 7. Single (flower).

adv. Only, just, merely.

s. (pl. سادات) pl. of سید .