الرَّثْءُ [er-res’] (râ’nın fethi ve sâ-yı müsellesenin sükûnuyla) Ekşi süt üzere koyulanmak için tâze süt sağmak ma’nâsınadır; yukâlu: رَثَأَ اللَّبَنَ رَثْئًا مِنَ الْبَابِ الثَّالِثِ إِذَا حَلَبَهُ عَلَى حَامِضٍ فَخَثُرَ Ve mu’tel olan رَثَى [resâ] kelimesinde lügattır ki meyyite mersiye söylemek ya’nî meyyitin mehâsinini ta’dâd ederek nazm-ı eş’âr eylemek ma’nâsınadır; tekûlu: رَثَأْتُهُ أَيْ رَثَيْتُهُ Ve bir şey’e şey’-i âher katıp karıştırmak ma’nâsınadır; yukâlu: رَثَأَ الشَّيْءَ بِالشَّيْءِ إِذَا خَلَطَهُ Ve vurmak ma’nâsınadır; yukâlu: رَثَأَهُ إِذَا ضَرَبَهُ Ve sütü göremez çalmak ma’nâsınadır; yukâlu: رَثَأَ اللَّبَنَ أَيْ صَيَّرَهُ رَثِيئَةً Ve bir kimse için ekl eylesin diye göremez yapmak ma’nâsınadır; yukâlu: رَثَأَ الْقَوْمَ إِذَا عَمِلَ لَهُمْ رَثِيئَةً Ve gazab sâkin olmak ma’nâsınadır: yukâlu: رَثَأَ غَضَبُهُ أَيْ سَكَنَ Ve deveye رَثْأَةٌ [res’et] dedikleri 'illet ‘ârız olmak ma’nâsınadır; yukâlu: رَثَأَ الْبَعِيرُ إذَا أَصَابَتْهُ رَثْأَةٌ Ve رَثْءٌ [res’] Kıllet-i fitnat ve za’f-ı zihn ü idrâk ve humk ve belâhet ma’nâlarınadır.