اَلرَّمْضُ [er-ramd] (râ’nın fethi ve mîm’in sükûnuyla) Koyunu derisi üzerinde olarak yarıp kızgın taş üzere vaz’ eyledikten sonra üstüne ıssı kül örtmek cihetiyle biryân eylemek ma’nâsınadır ki orman kebâbının bir türlüsüdür; yukâlu: رَمَضَ الشَّاةَ رَمْضًا مِنَ الْبَابِ الثَّانِي إِذَا شَقَّهَا وَعَلَيْهَا جِلْدُهَا وَطَرَحَهَا عَلَى الرَّضْفَةِ وَجَعَلَ فَوْقَهَا الْمَلَّةَ لِتَنْضَجَ Ve koyunu kızgın yerde otlatmak ma’nâsınadır; yukâlu: رَمَضَ الْغَنَمَ إِذَا رَعَاهَا فِي الرَّمْضَاءِ Ve temreni yufkaltıp keskinletmek için iki yalçın taş arasına koyup dövmek ma’nâsınadır; yukâlu: رَمَضَ النَّصْلَ رَمْضًا مِنَ الْبَابِ اْلأَوَّلِ وَالثَّانِي إِذَا جَعَلَهُ بَيْنَ حَجَرَيْنِ أَمْلَسَيْنِ ثُمَّ دَقَّهُ لِيَرِقَّ