اَلنَّزْحُ [en-nezh] (nûn’un fethi ve zâ-yı mu’cemenin sükûnuyla) ve اَلنُّزُوحُ [en-nuzûh] (قُعُودٌ [ku’ûd] vezninde) Ba’îd olmak ma’nâsınadır; yukâlu: نَزَحَتِ الدَّارُ نَزْحًا وَنُزُوحًا مِنَ الْبَابِ الثَّالِثِ وَالثَّانِي إِذَا بَعُدَ Ve نَزْحٌ [nezh] Kuyunun mecmû’ suyunu çekmek yâhûd dibinde bir mikdârca su kalınca çekmek ma’nâsınadır; yukâlu: نَزَحَ الْبِئْرَ إِذَا اسْتَقَى مَائَهَا حَتَّى يَنْفَدَ أَوْ يَقِلَّ Ve bu ma’nâda lâzım olur; yukâlu: نَزَحَتِ الْبِئْرُ فَهِيَ نَازِحٌ Ve bir adam diyârından gaybet-i ba’îde ile gâ’ib olmak ma’nâsına isti’mâl olunur; yukâlu: نُزِحَ بِهِ عَلَى بِنَاءِ الْمَجْهُولِ إِذَا بَعُدَ عَنْ دِيَارِهِ غَيْبَةً بَعِيدَةً Ve bir adamın yâ bir cemâ’atin hep kuyularının suları çekilip bitmek ma’nâsınadır; yukâlu: نَزَحَ الْقَوْمُ إِذَا نَزَحَتْ آبَارَهُمْ