اَلنَّقْصُ [en-naks] (رَقْصٌ [raks] vezninde) ve اَلتَّنْقَاصُ [et-tenkâs] (تَذْكَارٌ [tezkâr] vezninde) ve اَلنُّقْصَانُ [en-nuksân] (nûn’un zammıyla) Bir adamın nasîbini eksiltmek ma’nâsınadır; yukâlu: نَقَصَ حَظَّهُ نَقْصًا وَتَنْقَاصًا وَنُقْصَانًا مِنَ الْبَابِ الْأَوَّلِ إِذَا أَخْسَرَ مِنْهُ Ve eksiltmek ma’nâsına lâzım olur; yukâlu: نَقَصَ بِنَفْسِهِ إِذَا خَسِرَ Ve نُقْصَانٌ [nuksân] İsm olur, Menkûstan eksilen mikdâra denir ki eksik ta’bîr olunur; yukâlu: نُقْصَانُهُ كَذَا وَكَذَا وَهُوَ قَدْرُ الذَّاهِبِ مِنْهُ Ve نُقْصَانٌ [nuksân] lafzı dîn ve 'aklda isti’mâl olunmaz, belki onlarda نَقْصٌ [naks] isti’mâl olunur; fe-yukâlu: دَخَلَ عَلَيْهِ نَقْصٌ فِي دِينِهِ وَعَقْلِهِ وَلاَ يُقَالُ نُقْصَانٌ Şârihin beyânına göre نَقْصٌ [naks] za’f ve hevân ma’nâsını mutazammın olup ve نُقْصَانٌ [nuksân] bir nesnenin ba’de’t-tamâm zehâbına ıtlâk olunur; ve fi’l-hadîsi: hشَهْرَا عِيدٍ لاَ يَنْقُصَانِh أَيْ فِي الْحُكْمِ وَإِنْ نَقَصَا عَدَدًا Ya’nî “’Îd-i fıtr ile 'îd-i adhâ ayları her ne kadar 'aded cihetleriyle nâkıs gelseler ahkâmları cihetiyle nâkıs olmazlar.” Ya’nî ramazânı yirmi dokuz gün tuttuğunuz hînde kalbinize şekk ve tereddüd ‘ârız olmasın ve yevm-i haccda hatâ vâki’ olur ise menâsik-i lâzımeyi nâkıs edâ eylemeyesiz.

vulg. noksan, vn. & s. A being or becoming deficient, deficiency.