(a. i. nezr’den. c. : nüzerâ, nü-zür) : 1) birini, doğru yola sokmak için gözdağı vererek korkutma. 2) Hz. Muhammed (Aleyhisselâm)'in adların-dandır.

sıf. ar. [nezr’den sıfm.] Halkı tarîk-ı müstakîme sevk için inzâr ile tahzîr eden, beşîr mukâbili: Peygamberimiz beşîr ve nezîrdir.

اَلنَّزِيرُ [en-nezîr] (أَمِيرٌ [emîr] vezninde) ve اَلْمَنْزُورُ [el-menzûr] Bunlar da az nesneye denir. نَزِيرٌ [nezîr]in cem’i نُزُرٌ [nuzur] gelir zammeteynle.

s. 1. (pl. نذرا) One who warns or admonishes with threats. 2. A warning or admonition accompanied by a threat. 3. A prophet who calls men to virtue with denunciations of God’s wrath.

اَلنَّذِيرُ [en-nezîr] (nûn’un fethi ve zâl’ın kesri ve meddiyle) Korku haberin verici, مُنْذِرٌ [munzir] ma’nâsına. Ve نَذِيرٌ [nezîr] إِنْذَارٌ [inzâr] ma’nâsına da gelir.