اَلنَّيِّفُ [en-neyyif] (كَيِّسٌ [keyyis] vezninde ve yâ’nın tahfîfiyle câ’izdir) Artık, ziyâde ma’nâsınadır; yukâlu: عَشَرَةٌ وَنَيِّفٌ ve yukâlu: هُوَ نَيِّفٌ عَلَيْهِ أَيْ زَائِدٌ Ve merâtib-i a’dâddan 'akd-i sânîye varınca bir 'akdin üzerine zâ’id olana نَيِّفٌ [neyyif] ıtlâk olunur; yukâlu: عَشَرَةٌ وَنَيِّفٌ وَمِائَةٌ وَنَيِّفٌ وَأَلْفٌ وَنَيِّفٌ Ya’nî ondan yirmiye, kezâlik yirmiden otuza varınca hatta yüze kadar bir 'akdden dîger ‘akde varınca kadar, kezâlik yüzden bine kadar ve binden öte dahi böylecedir. Ve işbu نَيِّفٌ [neyyif] kelimesinin aslı نَيْوِفٌ idi, فَيْعِلٌ [fey’il] vezninde, vâv yâ’ya kalb ve idgâm olundu. Ve نَيِّفٌ [neyyif] Fazl ve ihsân ma’nâlarınadır. Ve birden üçe kadar نَيِّفٌ [neyyif] isti’mâl olunur, niteki بِضْعٌ [bid’] bir kavlde dörtten dokuza varınca kadardır. Pes âhâdda üçten ‘akd-i evvele kadar نَيِّفٌ [neyyif] isti’mâl olunmaz, oralarda بِضْعٌ [bid’] isti’mâl olunur, tâ ki ‘akd-i evvele vardıkta, ötelerinde نَيِّفٌ [neyyif] isti’mâl olunur. Ve بِضْعٌ [bid’] mâddesinin ihtilâfı mahallinde bast olundu. Şârih der ki mü’ellifin beyânı Muberred kavlidir. Ve Tehzîb’de نَيِّفٌ [neyyif] kelimesinin tahfîfi lahn olmak üzere musarrahtır.

s. Any odd number in excess of an even number.