اَلنَّفِيُّ [en-nefiyy] (غَنِيٌّ [ganiyy] vezninde) Nefy olunmuş, مَنْفِيٌّ [menfiyy] ma’nâsınadır. ‘Arabların اِبْنُ نَفِيٍّ [ibn nefiyy] ıtlâk eylemeleri bundandır ki pederi bir oğuldan bîzâr olmakla bu benim oğlum değildir diye cahd ve selb eylediği oğlana ıtlâk olunur; yukâlu: هُوَ ابْنُ نَفِيٌّ أَيْ نَفَاهُ أَبُوهُ Ve نَفِيٌّ [nefiyy] Çömlek kaynarken taşra attığı kefe ve köpüğe denir; yukâlu: نَفِيُّ الْقِدْرِ أَيْ مَا جَفَأَتْ بِهِ عِنْدَ الْغَلَيَانِ Ve نَفِيُّ الْمَاءِ [nefiyyu’l-mâ’] Serpilen suyun serpintisine denir; yukâlu: هَذَا نَفِيُّ الْمَاءِ أَيْ مَا تَطَايَرَ مِنْهُ عَنِ الرِّشَاءِ Ve نَفِيُّ الْحَوَافِرِ [nefiyyu’l-havâfir] Dâbbe yürürken ayağı altından kayıp giden taş ve moloz makûlesine denir. Ve نَفِيٌّ [nefiyy] Hurmâ yaprağından örülmüş kalkana denir. Ve نَفِيُّ الرِّيحِ [nefiyyu’r-rîh] Eşcâr diplerine rüzgârın savurup yığdığı toprağa denir. Ve 'asker-i 'azîm içinden kenâr kesip gerilenen yâdigâra denir. Ve نَفِيٌّ [nefiyy] Va’îd ma’nâsına müsta’meldir; tekûlu: أَتَانَا نَفِيُّكُمْ أَيْ وَعِيدُكُمْ