(a. i.) : 1) pay, hisse. 2) birinin elde edebildiği şey. 3) Allah’ın kısmet ettiği şey

iz. ar. 1. Hisse, pay: herkes kendi nasibini alır. 2. Bir adamın nâil ve dest-res olduğu şey, behre: bîçârenin ilim ve terbiyeden nasibi yoktur. 3. Takdîr-i İlâhî ile muayyen olan şey, kısmet, kader: herkesin nasibi ne ise ondan ne eksik ne de ziyâde kazanabilir. 4. Müyesser: o kitabı ele geçirmek bana nasip olamadı; nasip olursa o kitabı alacağım.

s. That which falls to one’s lot or share on a division; a lot, share, portion; one’s lot in life; generally said of good things only.

اَلنَّصِيبُ [en-nasîb] Bir şeyden değen hisse. Ve havuza dahi نَصِيبٌ [nasîb] derler. Ve kurulmuş tuzağa dahi derler, شَرَكٌ مَنْصُوبٌ ma’nâsına.