اَلْإِينَاقُ [el-înâk] (hemzenin kesriyle) ve اَلنِّيقُ [en-nîk] Nûn’un kesriyle ki hilâf-ı kıyâs üzere ism-i masdardır, if’âlden masdar menzilinde oldu, bir nesne pek hoş ve nekre ve 'acîb olmakla nâsı 'acebe getirmek ma’nâsınadır; tekûlu: آنَقَنِي إِينَاقًا وَنِيقًا أَيْ أَعْجَبَنِي Ve Ezherî dedi ki أَنْوَقَ الرَّجُلُ derler, إِصْطَادَ الْأَنُوقَ ma’nâsına. Pes masdarı olan إِنْوَاقٌ [invâk] kartal sayd eylemek ma’nâsına olur. Lâkin bu terkîb ecvef olduğu sûrette müstakîm olur, yoksa mâdde-i mezbûreden sahîh olmaz. Ve kavluhum مَا آنَقَ فِي كَذَا أَيْ مَا أَشَدَّ طَلَبَهُ لَهُ Bu terkîb مَا آبَلَهُ ve مَا أَفْرَسَهُ terkîbleri gibi أَنُوقٌ mâddesinden fi’l-i ta’accüb olmak aglebdir, zîrâ أَنُوقٌ [enûk] kısmının şiddet-i talebi ma’rûftur. Ve müte’accebün minhu ma’lûm olduğundan yâhûd mü’ellif îcâz için iktifâ eylemiştir, مَا آنَقَ فِي كَذَا زَيْدًا takdîrindedir. Siyâk ve sibâk-ı 'ibâreden ve tefsîr-i ma’nâdan dahi münfehim olan sîga-i ta’accüb olmaktır, yoksa إِينَاقٌ [înâk] mâddesinden mâzî olmakta mülâyemet ve letâfet yoktur, hem tefsîr dahi mülâyim gelmez.