(a. s. nutk’dan) : 1) söyleyen, konuşan, lâkırdı eden. (bkz. : gûyâ, gûyende, suhan-senc). Gayr-i nâtık : konuşma ve düşünce, den mahrum. 2) idrâk eden, düşünen. 3) bir ifâdesi olan. 4) bir şeyi gösteren. 5) beyân eden, bildiren, bildirici. Hayvân-ı nâtık (konuşan hayvan) : insan. 6) erkek adı. [müen. “natıka”]

(Ar.) [Erkek] 1. Söyleyen konuşan. 2. Düşünen. 3. Bildiren, bildirici.

sıf. ar. s. Nâtıka. [nutuk’dan if.] 1. Söyleyen, lakırtı eden, nutka gelen. 2. İmâl-i fikr edip düşünen, zekâya mâlik: hayvân-ı nâtık. 3. Bir ifâdeyi hâvî ve mutazammın: beşyüz kuruş alacağım olduğunu nâtık bir senet.

اَلنَّاطِقُ [en-nâtik] Söyleyici, gûyende ma’nâsınadır; yukâlu: هُوَ نَاطِقٌ أَيْ مُتَكَلِّمٌ Ve نَاطِقٌ [nâtik] Mutlakan mâldan hayvân kısmına ıtlâk olunur, niteki صَامِتٌ [sâmit] altın ve gümüş makûlesine ıtlâk olunur; ve minhu yukâlu: مَا لَهُ نَاطِقٌ وَلَا صَامِتٌ أَيْ حَيَوَانٌ وَلَا غَيْرُهُ مِنَ الْمَالِ

a. (fem. ناطقە) 1. That reasons and speaks articulately; a man. 2. That has a voice; live-stock. 3. That expresses, sets forth an idea.