اَلنَّادِمُ [en-nâdim] ve اَلنَّدْمَانُ [en-nedmân] (سَكْرَانُ [sekrân] vezninde) Peşîmân adama denir. نَدْمَانٌ [nedmân]ın cem’i نَدَامَى [nedâmâ] gelir سَكَارَى [sekârâ] ve نَادِمٌ [nâdim]in cem’i نِدَامٌ [nidâm] gelir, كِتَابٌ [kitâb] vezninde ve نُدَّامٌ [nuddâm] gelir زُنَّارٌ [zunnâr] vezninde. Ve نَدْمَانٌ [nedmân] نَدِيمٌ [nedîm] ma’nâsınadır ki hem-bezm-i şarâb olan adama denir. Bunun cem’i نَدَامَى [nedâmâ] gelir ve نِدَامٌ [nidâm] gelir, كِتَابٌ [kitâb] vezninde ve gâh olur ki نَدْمَانٌ [nedmân] نَدِيمٌ [nedîm]den cem’ olur.