اَلْمُخَنَّثُ [el-muhannes] (مُؤَنَّثٌ [mu’ennes] vezninde) Ma’rûftur ki zen-haslet olan nâ-merd yâdigâra denir ki ıstılâh-ı zurafâda müzekker-i semâ’î ta’bîr olunur, zikr olunan تَخْنِيثٌ [tahnîs]ten me’hûzdur. Bunda ism-i fâ’il 'unvânıyla lügattir, nefsini تَخْنِيثٌ [tahnîs] eylediği için ve ism-i mef’ûl 'unvânıyla câ’izdir, puşt kahbe lûtîlere belini büktürdüğü için. Diyâr-ı Magrib ıstılâhında onlara مُظَهِّر [muzahhir] derler, zâ-yı mu’ceme ile ve asl Türk lisânında kekez ta’bîr ederler, fethateynle.