(a. i. c. merâhim) : 1) melhem, deriye içirilerek veya sürülerek kullanılan tereyağı kıvamında yağlı ilâç. 2) mec. acıyı, sertliği giderecek ve avunduracak olan sebep.

iz. ar. cm. Merâhim. 1. Yaralara ve ağrıyan yerlere sürülmek üzere verilen yağlı ve yarı donmuş kıvâmında ilaç: yaraya merhem sürmek; merhem kullanmak. 2. mc. Acı ve şiddeti geçirip yumuşatacak şey, bâdî-i teselli olacak sebep: merhem-i dil (gönül merhemi).

اَلْمَرْهَمُ [el-merhem] (مَقْعَدٌ [mak’ad] vezninde) Yara üzere vuracak yumuşak devâya denir ki tahrîfle melhem ta’bîr olunur, zikr olunan رِهْمَةٌ [rihmet]ten me’hûzdur, mülâyemetten nâşî ıtlâk olundu; yukâlu: وَضَعَ عَلَى الْجُرْحِ الْمَرْهَمَ وَهُوَ طِلَاءٌ لَيِّنٌ يُطْلَىَ بِهِ الْجُرْحُ Mü’ellif iştikâkını beyânla mu’arreb zu’m edenlere ta’rîz eylemiştir.

vulg. melhem, s. (pl. مراهم) An ointment, a salve.

اَلْمَرْهَمُ [el-merhem] (mîm’in ve hâ’nın fethiyle) Cirâhat üzere vaz’ olunan devâ, mu’arrebdir.