(f. i.) : 1) adam, insan. 2) erkek. 3) özü, sözü doğru, kabadayı, yiğit. Nâ-merd : korkak; alçak, kancık [kişi]

اَلْمَرْدُ [el-merd] (فَرْدٌ [ferd] vezninde) Kesmek ma’nâsınadır; yukâlu: مَرَدَ الشَّيْءَ مَرْدًا مِنَ الْبَابِ اْلأَوَّلِ إِذَا قَطَعَهُ Ve bir adamın 'ırz ve nâmûsunu hetk ve hark eylemek ma’nâsınadır; yukâlu: مَرَدَ فُلاَنًا إِذَا مَزَّقَ عِرْضَهُ Ve مَرْدٌ [merd] ve مُرُودٌ [murûd] Bir nesneye 'ale’d-devâm idmân eylemek ve hûy ve tabî’at edip ona mümâreset kılmak ma’nâsınadır; yukâlu: مَرَدَ عَلَى الشَّيْءِ مَرْدًا وَمُرُودًا إِذَا مَرَنَ وَاسْتَمَرَّ Ve çocuk anasının memesini emip sütünü azaltmakla yumuşatmak ma’nâsınadır; yukâlu: مَرَدَ الصَّبِيُّ ثَدْيَ أُمِّهِ إِذَا مَرَسَهُ Ve ekmeği yumuşatmak için suya ıslatmak ma’nâsınadır; yukâlu: مَرَدَ الْخُبْزَ إِذَا مَاثَهُ حَتَّى يَلِينَ Ve مَرْدٌ [merd] Misvâk ağacının tâze yemişine denir, 'alâ-kavlin puhtesine denir. Ve مَرْدٌ [merd] Davarı pek sürmek ma’nâsınadır; yukâlu: مَرَدَ الدَّابَّةَ مَرْدًا إِذَا سَاقَهَا شَدِيدًا Ve kayıkçı ve gemici مُرْدِيٌّ [murdiyy] ya’nî gönder dedikleri sırık ile gemiyi ve kayığı sığdan yâ kenârdan öte kakmak ma’nâsınadır; yukâlu: مَرَدَ الْمَلاَّحُ السَّفِينَةَ إِذَا دَفَعَهَا بِالْمُرْدِيِّ

s. (pl. مردان) 1. A man, male human being. 2. A woman’s husband. 3. A brave, manly man.

اَلْمَرْدُ [el-merd] (mîm’in fethi ve râ’nın sükûnuyla) Misvâk ağacının yemişi ki tâze ola. Ve مَرْدٌ [merd] Ekmeği suya ıslatmak ma’nâsına da gelir; yukâlu: مَرَدَ الْخُبْزَ يَمْرُدُهُ مَرْدًا مِنَ الْبَابِ الْأَوَّلِ أَيْ مَاثَهُ حَتَّى يَلِينَ Ve مَوْثٌ [mevs] sâ-i müsellese ile bir nesneyi suya bırakmaktır. Ve مَرْدٌ [merd] Oğlan anasının memesin emip yumuşatmağa dahi derler; yukâlu: مَرَدَ الصَّبِيُّ ثَدْيَ أُمِّهِ مَرْدًا