(a. s. nefy’den) : 1) nefye gitmiş, sürgün edilmiş, sürgün. 2) her şeyin olmıyacak tarafını, aksini, tersini düşünen, ileri süren. 3) gr. *olumsuz. 4) fiz. ve mat. negatif.

sıf. ar. s. Menfiyye. [nefy’den imf.] 1. Nefy olumuş, memleketten sürülmüş, iclâ olunmuş, sürgün: cânî ebediyyen menfî kaldı. 2. ed. Hadesin adem-i vukûunu beyan eden, müsbet mukâbili: “gelmedi” mâzî-i menfî, “geldi” mâzi-i müsbettir. 3. htb. Elektriğin iki kuvvetinden biri ki, müsbet mukâbilidir.